Tańczący z wilkami

Tańczący z wilkami

2019-12-13 | Artur Wyszyński | Film | |
Czyli: każdy dzień kończy się cudem.

Po jednej z bitew Wojny Secesyjnej do szpitala polowego trafia por. Dunbar (Kevin Costner). Czeka go taka „atrakcja” jak amputacja prawej nogi. Lekarze są jednak tak przemęczeni, że zostawiają go samego i przytomnego. Dunbar jest jednak zbyt przywiązany do swojej kończyny i wykorzystując moment nie uwagi, opuszcza szpital i wraca na pole bitwy. Sytuacja jest, hmmm… nie wiadomo jaka. Żadna ze stron nie atakuje, siedzą naprzeciwko siebie i czekają. Porucznik długo niepozostanie z kompanami zabiera konia i przejeżdża tuż przed liniami Konfederatów, którzy oczywiście zaczynają prowadzić do niego ogień. Po tym szaleńczym pomyśle… zawraca i przejeżdża raz jeszcze. Zaaferowani Konfederacji próbujący ustrzelić szaleńca, nie zauważają ataku żołnierzy Unii, który zmusza ich to do odwrotu.

Brawurowy czyn ma jeszcze jedną zaletę, stopa nie będzie ucięta, ma na to słowo generała, oraz opiekę jego osobistego chirurga. Po wyleczeniu, na własną prośbę trafia do fortu Hays, na pogranicze. Majorowi Fambrouhgtowi nie podoba się nowy podwładny, jest za inteligentny według niego. Daje Johnowi zadanie – ma pojechać do fortu Sedgewick i odnaleźć kapitana Cargilla. Pojedzie w towarzystwie Timmonsa. Towarzysz jest raczej ciężki w pożyciu. Podróż po pustkowiach będzie dość uciążliwa.

Załoga fortu Sedgewick przypomina bardziej obdartusów niż żołnierzy, przynajmniej ci, którzy nie zdezerterowali. Sam fort również nie przypomina placówki wojskowej, część żołnierzy mieszka w jaskiniach. Fort jest na przysłowiowym „zadupiu”. W okolicy nie ma nic. Załoga pozbawiona jest zapasów i nie wiadomo co tam robią. Dowodzący pozostałościami fortu, decyduje się rozwiązać placówkę i również odejść. Armia przestała się dla niego liczyć.

Dunbar dociera w końcu do celu swej podróży, fort jest jednak już opuszczony. Porucznik decyduje, aby rozładować wóz z zapasami. On sam będzie stacjonował w forcie Sedgewick. Przed nim jest dużo pracy, trzeba uporządkować fort, o zapasy nie musi się martwić, za to okolica jest przepiękna.

Na powracającego Timmonsa napadają Indianie, zabierają wszystko, łącznie z jego życiem. Armia nie dowie się, że Dunbar stacjonuje sam w zniszczonym forcie.

Czas mija na porządkowaniu fortu i na rekonesansach na prerię. Porucznik na próżno oczekuje posiłków ze wschodu. Nikt go nie odwiedza, tylko wilk kręci się w pobliżu. To jedyny towarzysz Johna, poza koniem Cisco. Wygląda, na to, że też szuka towarzystwa. Jego samotność przerywa wizyta Indianina, John jest całkowicie na nią nieprzygotowany. Gość jednak nie wydaje się agresywny, raczej zaciekawiony. Widząc Joha, przybysz ucieka.

Widok białego w niecodziennej sytuacji powoduje chęć… rozmowy Indian z nim. Został uznany za kogoś ważnego, szczególnego. Chcą go odwiedzić, dyskutują, czy pokojowo, czy wręcz przeciwnie. W końcu to John postanawia odwiedzić sąsiadów. Wjazd do wioski nie jest taki, jak zaplanował. Spotkanie również jest dalekie od jego wyobrażeń. Nie jest to jednak ostatnie ze spotkań. Kopiącemu Ptakowi udaje się znaleźć sposób, aby się porozumieć z Johnem.

Porucznik powoli zdobywa zaufanie Dwóch Skarpet – odwiedzającego go wilka. Z czasem nawiąże też nić porozumienia z Indianami.

Tańczący z wilkami” to film z niewielką ilością akcji, obfituje w przepiękne krajobrazy, a spokój aż bije z ekranu. Jest głównie to film o próbach kontaktu i zrozumienia odmiennych kultur. Nie jest to podane w sposób nachalny, ale dość lekki i z pewną dozą humoru.

Twórcy idą na lekką łatwiznę i ułatwiają w pewien sposób możliwość kontaktu między autochtonami a Johnem. Nie jest to jednak mocno rażące i da się przeżyć.

Największe wrażenie wywarły na mnie zdjęcia, wspomnianej już wcześniej przepięknej okolicy, jak i muzyka. Ta pasuje do filmu, nie jest nachalna i przyjemnie się jej słuchało.

Tańczący z wilkami” jest filmem dość długim, wersja reżyserska ma 236 minut, ale nie jest nudny, ogląda się go przyjemnie i pomimo tak długiego czasu, nie dłuży się.


Tytuł polski: Tańczący z wilkami

Tytuł oryginalny: Dances with Wolves

Reżyseria Kevin Costner

 

Kevin Costner jako Porucznik John J. Dunbar i Tańczący z wilkami

Mary McDonnell jako Uniesiona Pięść

Graham Greene jako Kopiący Ptak

Rodney A. Grant jako Wiatr we Włosach

Floyd „Red Crow” Westerman jako Dziesięć Niedźwiedzi

Artur Wyszyński

Tańczący z wilkami: Jadę bez trzymanki!
Tańczący z wilkami: Jadę bez trzymanki!
Tańczący z wilkami: W drogę do fortu.
Tańczący z wilkami: W drogę do fortu.
Tańczący z wilkami: To ma być fort?
Tańczący z wilkami: To ma być fort?
Tańczący z wilkami: Widok z trochę innej perspektywy, wcale nie jest lepszy.
Tańczący z wilkami: Widok z trochę innej perspektywy, wcale nie jest lepszy.
Tańczący z wilkami: John J. Dunbar (Kevin Costner).
Tańczący z wilkami: John J. Dunbar (Kevin Costner).
Tańczący z wilkami: „Dzień dobry… zbieram suchy chleb, dla konia”
Tańczący z wilkami: „Dzień dobry… zbieram suchy chleb, dla konia”
Tańczący z wilkami: To bardziej śmietnisko niż fort.
Tańczący z wilkami: To bardziej śmietnisko niż fort.
Tańczący z wilkami: Dwie skarpety.
Tańczący z wilkami: Dwie skarpety.
Tańczący z wilkami: Uniesiona Pięść (Mary McDonnell).
Tańczący z wilkami: Uniesiona Pięść (Mary McDonnell).
Tańczący z wilkami: Indiańska wioska.
Tańczący z wilkami: Indiańska wioska.
Tańczący z wilkami: Napijemy się kawy!
Tańczący z wilkami: Napijemy się kawy!

Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Te zdjęcia są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Archiwum

Zobacz również: